نسنسة ( nasnasat ) م . ع . راندن . و زجر كردن . و سست شدن . و بشتاب پريدن مرغ . و باد سرد وزيدن . نسو ( nasv ) و ( nesv ) ص . پ . چيز نرم و ساده و هموار و لغزنده و لخشان و بىدرشتى و خشونت مانند آيينه و شمشير . و نسو كردن : جلا دادن و لخشان كردن . نسوء ( nasu ' ) ص . ع . امرأة نسوء : زنى كه گمان حمل بر وى كنند . نسوان ( nasav ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو رك نسا . نسوان ( nesv n ) ا . ع . زنان . نسوانى ( nesv ni ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بزن و زنانه . نسوبار ( nasu - b r ) ا . پ . بلغت زند و پازند : ناشتا و ناهار . نسوة ( nasvat ) ا . ع . ترك عمل . و يك آشام از شير . نسوة ( nasvat ) م . ع . نسى نسيا و نسيانا و نساوة و نسوة . ر . نسى . نسوة ( nesvat ) و ( nosvat ) ا . ع . زنان . نسوج ( nasuj ) ص . ع . ناقة نسوج : ماده شترى كه باربر آن مضطرب نشود . و ماده شترى كه از شدت و تند روى بار بر دوش وى آيد . نسود ( nasud ) ص . پ . چيز نرم و ساده و لخشان و لغزان و بىخشونت و نسو . نسودى ( nasudi ) ا . پ . گروهى كه بكشت و زراعت مشغول‌اند . ر . كاتوزى . نسور ( nosur ) ع . ج . نسر . نسوس ( nosus ) م . ع . نس نسا و نسوسا . ر . نس . نسوع ( nosu ' ) ا . ع . ج . نسع . نسوع ( nosu ' ) م . ع . نسع نسعا و نسوعا . ر . نسع . نسوف ( nasuf ) ص . ع . بعير نسوف : شترى كه علف را از بيخ بركند . و فرس نسوف السنبك : اسبى كه در دويدن پيش سم را به زمين نزديك دارد و اسبى كه آرنج را بتنگ نزديك گرداند . و عقبة نسوف : پشته دراز دشوار گذار . نسوف ( nosuf ) ا . ع . آثار گزيدگى . نسوف ( nosuf ) م . ع . نسف نسفا و نسوفا . ر . نسف . نسول ( nosul ) م . ع . نسل نسلا و نسولا . ر . نسل . نسولة ( nasulat ) ص . ع . ماده شترى كه براى زه نگاهدارند . نسون ( nesun ) ا . ع . زنان . نسوى ( nesviyy ) ص . ع . زنانه . نسها ( nasah ) ص . پ . ر گدار . نسهانتن ( nash netan ) ف ل . پ . بلغت زند و پازند : پختن . نسى ( nasy ) م . ع . نسيه نسيا ( از باب سمع ) و نساه نسيا ( از باب ضرب ) : بررك نساوى وى زد . نسى ( nesy ) م . ع . نسيه نسيا و نسيانا و نساوة و نسوة ( از باب سمع ) : فراموش كرد آن را و غفلت نمود از آن . و نيز نسى : گذاشتن و ماندن . قوله تعالى : نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ اى تركهم . نسى ( nesy ) و ( nasy ) ا . ع . هر چيز فراموش شده و چيزى كه سزاوار فراموش شدن باشد . ور كوك كه حيض آن را دور مىاندازند . و آنچه مسافر در منزلى كه از آن كوچ كرده است بگذارد و فراموش كند . ج : انساء . و قرئ قوله تعالى : وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا بالفتح . نسى ( nas ) م . ع . نسى نسى ( از باب سمع ) : درد گين رك نسا گرديد . نسى ( nasi ) ص . ع . گرفتار درد رك نسا . نسى ( nasiyy ) ص . ع . رجل نسى : مردى كه در قوم شمارش نكنند . و مرد بسيار فراموش‌كننده . نسئ ( nasi ' ) ا . ع . تاخير . و بنسيه فروختن . و شير تنك بسيار آب . و نام ماهى كه تازيان در جاهليت حرمت ماه محرم را بر آن انداختندى چونكه در ماه‌هاى حرام غارتگرى را بر خود حرام مىكردندى پس زندگانى و معيشت بر ايشان دشوار مىگرديد زيرا سه ماه پياپى نمىبايست غارتگرى كنند و ازين جهة هنگامى كه مىخواستند از منى كوچ كنند مردى از كنانه برمىخاست و مىگفت : انا الذى لا يرد لى قضاء فيقولون : انسئنا شهرا اى اخرعنا حرمة المحرم و اجعلها فى صفر فنهى اللّه عز و جل عنه . و قال إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ . نسئ ( nasi ' ) ص . ع . امراة نسئ : زنى كه گمان حمل بر وى كنند . نسياء ( nasy ' ) ص . ع . امراة نسياء : زن مبتلا به درد عرق النسا . نسيات ( nosayy t ) ع . ج . نسية . نسيا منسيا ( nasyan - mansiyy ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - به كلى فراموش شده . نسيان ( nasy n ) ص . ع . آنكه فراموشى بر وى غالب باشد . نسيان ( nesy n ) ا . ع . فراموشى . نسيان ( nesy n ) م . ع . نسى نسيا و نسيانا . ر . نسى . نسيان ( nesy n ) ا . پ . مخالفت